اين كتاب محصول رويارويي مستقيم با مسئلهاي به نام روابط دختر و پسر در جامعه ايران است و بايد اذعان داشت كه اولين گام در اين راه به شمار ميرود. مطالب موجود در اين كتاب شامل پنج فصل ميباشد كه ضرورتها، واقعيتها و شكلهاي مطلوب در برخورد و رودررويي دو جنس مخالف را مورد بحث قرار ميدهد. در اينجا به اختصار در مورد مطالب هر فصل توضيحاتي ارائه ميشود و اميد است مطالعه دقيق و كاربرد مطالب اين كتاب مفيد واقع گردد.
فصل اول: ضرورتهاي بحث در خصوص روابط دختر و پسر
نويسنده در اين فصل چهار ضرورت مهم را براي بحث در خصوص روابط دختر و پسر بيان ميدارد كه عبارتند از: 1- وظيفه تعليم و تربيت در هويتيابي جنسي نوجوانان، 2- اصالت خانواده در جامعه ايراني، 3- هماهنگي در شيوههاي تربيتي و 4- اتخاذ روشهايي جهت تحقق عملي كرامت زن در جامعه ايران.
فصل دوم: انواع برخوردهاي اجتماعي بين دختر و پسر در جامعه امروز
در اين فصل هشت برخورد اجتماعي شامل: 1- برخورد مبتني بر شناخت و احترام متقابل، 2- برخورد مبتني بر شرم افراطي، 3- برخورد دستپاچه و هيجانزده، 4- برخورد خشك و محدود، 5- برخورد مبتني بر پرخاشگري، 6- روابط پنهاني، 7- برخوردهاي غيرعادي و ناپخته و 8- افراط در معاشرت را توصيف كرده و شيوههاي برخورد بين دو جنس را در ميان نوجوانان و جوانان ايراني، دستهبندي كرده است.
فصل سوم: عوامل بوجود آورنده برخوردهاي نامطلوب ميان دختران و پسران
اين فصل علل و عوامل گوناگوني را كه در بروز رفتارهاي نادرست در روابط دختران و پسران نقش دارند بيان ميكند كه به سه دسته تقسيم شده: 1- نوجوان و افكار غيرواقعي او، 2- خانواده و شيوههاي برخورد آن با نوجوان، 3- شيوههاي برخورد جامعه با نوجوان.
فصل چهارم: وضعيت مطلوب در روابط دختر و پسر
در اين فصل مروري فشرده بر برخوردهاي مورد پذيرش، بين دو جنس مذكر و مونث و يا به عبارت دقيقتر بين دختران و پسران، ميشود. اين برخوردهاي مطلوب داراي هشت ويژگي هستند كه عبارتند از: 1- شناخت واقعيتهاي جنس مخالف، 2- اجتناب از خيالپردازي و تصور رويايي در مورد جنس مخالف، 3- از بين بردن ترسها، دلهرهها، هيجانها، احساس خصومت و خشونت نسبت به جنس مخالف، 4- كنترل خونسردي و صلابت شخصيت به هنگام برخورد با جنس مخالف، 5- برخورد مبتني بر احترام، 6- فقدان روابط پنهاني با جنس مخالف و مشورت با والدين در اين گونه موارد، 7- اجتناب از برقراري روابط صميمانه با جنس مخالف قبل از عقد، 8- نداشتن رفتار سبك، خودنمايي و جلب توجه جنس مخالف در مجامع مختلف.
فصل پنجم: دوستيهاي دختران و پسران
در اين فصل نويسنده تعريفي از دوستي دختران و پسران ارائه داده و سپس ويژگيها و تبعات آن را مورد شناسايي و تحليل قرار داده است. او اين دوستيها را در جامعه ما، يك آسيب رواني، اجتماعي و تربيتي به شمار آورده است كه افرادي كه در اين رابطه آسيب خوردهاند، افرادي خواهند شد كه عهدهدار ساختن كشور و نسل آينده نيستند.